Witjes in memoriam
Demi
Het strand is leeg zonder jou,
Niet meer achterom kijken of je me volgen zou
Je was een cadeautje bijna 14 jaar geleden daar op die hemelvaartsdag
Het was niet moeilijk kiezen, ik wist het meteen toen ik je zag
Je oren fier rechtop, een stoere blaf en ogen die me volgden
En dat ben je altijd blijven doen
Jij was het die me tijdens een rot periode overeind hield en voor me zorgde
Jij gaf me een reden om voor te leven
Pure, onvoorwaardelijke liefde bleef je me geven
Samen met de hele roedel werden we een krachtig span
Niemand die ons breken kan!
Maar ook 14 jaar vol plezier en lol
Eeuwig met je bal in je bek en met behendigheid werd je helemaal dol
Je was geweldig voor alles en iedereen
Puppies, joepie, ze krioelden gerust uren over je heen
Ik hoor je nog lopen zingen, daar als pup, in Amsterdam
Het leek alsof je wilde vertellen; ik ben zo blij om hier bij jou te zijn, mam!
Wat hebben we genoten hier al die jaren aan strand en zee
Kuilen graven, zwemmen, maar ook lekker zonnen of zitten turen op onze duintop
En nam de wind onze gedachten mee.
Je koppie en je voorkant wilden er nog wel voor gaan
Maar je ingewanden en je achterhand konden het niet meer aan
Via Anneke konden we praten met elkaar
En hebben we bewust geleefd tot deze dag was daar
Met je hoofd in mijn handen zijn we samen over die brug gegaan
Het los laten was zwaar, maar veel bekende zielen waren er om je bij te staan
Een laatste hug, een laatste blik, een zucht…
En daar was het licht
Met iedere stap werd jij weer jonger, minder ziek, was je niet meer moe,
kon je weer rennen en springen met ook mij nog in je gezicht
Ik zal er altijd voor je blijven en jij voor mij
Ook al is je ziel nu daar en is je lijf hier niet meer bij
Bedankt maatje, mijn witje het gaat je goed
De herinnering aan jou geeft mij weer moed
Morgen zijn we weer samen en laat ik je gaan met de zee
En iedere dag ga ik dan een stukje met je mee
Als ik in Kane d`r ogen kijk, zie ik een stukje van jou
Lieve kanjer, geniet daar waar je nu bent en weet hoeveel ik van je hou
Veel liefs Conny
18-01-2007 – 04-02-2011 : In Memoriam Fearless Dyami For the Joy of Life
Net als je denkt dat het leven je weer toe lacht en het een goed jaar zal worden, met hopelijk nieuw leven in het vooruitzicht en kleine witte bolletjes wol. Werd dat alles weg gevaagd in één klap.
Mijn Fearless Dyami, nog zo vol vreugde in het leven en de volle bloei van je leven, genietend van elke dag en vooral van het strand en de pleviertjes. Wat kon je hard rennen en je gaf nooit op.
De wind en de meeuwen namen je mee over het strand, je hoorde me niet en vanaf die andere kant zag je dat karretje niet aan komen racen. Hij zag jou wel, maar ging gewoon door en een botsing was onvermijdelijk. Ik weet niet hoe ik jouw gil, je poging om nog overeind te komen en je koppie zo scheef, ooit nog van mijn netvlies af kan krijgen. Ik was net op tijd bij je toen je je laatste adem uit blies in mijn handen.
Er is weer een stukje dood gegaan in mij daar met jou en ons strand zal nooit meer dat fijne gevoel geven wat het altijd deed. Je vriendin Imala mist je en mama Kane huilde toen je hier thuis was en probeerde je tot leven te wekken. En ook ik dacht je ligt alleen maar even te slapen. Het is zo onwerkelijk en de lege plek hier op bed hoort gewoon niet. Vanmorgen hebben we nog uitgebreid geknuffeld met wakker worden.
Je was mijn speciale wijfie, lekker pittig dametje en gek op knuffels en als je ze niet kreeg stopte je je snuit onder mijn hand, zo van toe nou! Gek was je van puppies en samen met Mama Kane zorgde je voor haar pups en later samen voor die van jou. Je eerste nest was het meteen raak, 11 stuks zowaar die je ook nog eens bijna op het strand geboren liet worden. Wat ben ik blij dat je in hun nog een beetje voort leeft.
We hebben je begraven hier in de tuin en jouw en mijn totem de adelaar komt als beeld daarop te staan. Ik kreeg ooit die adelaar met een prachtig visioen. Eens hoop ik ook jou daarin te zien. Ik weet dat er goed voor je gezorgd wordt daar boven door alle meiden en Jop, maar oh wat had ik nog graag minstens 10 jaar voor je gezorgd.
Ik hoop dat ik het ooit een plekje kan geven en wie weet zie ik je terug als het ons gegund is om met Imala over een poos pups te krijgen. Ik moet je los laten, maar ik weet nu nog even niet hoe……?
Rust zacht lieve Dyami en ik zal je nooit vergeten.


